NEO
Ο παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους
€15.00
Σελίδες: 186
Διαστάσεις: 14×21
ISBN: 978-618-5909-23-9
Ημερ. κυκλοφορίας: 5/2026
Περιγραφή
Ο Λευτέρης, ένα δεκατριάχρονο παιδί από ένα χωριό της Μεσσηνιακής Μάνης, βιώνει τη φρίκη του Εμφυλίου, όταν ένα τραγικό γεγονός σκορπίζει την οικογένειά του. Φευγάτος από τον τόπο του, με τις μνήμες να τον κατατρέχουν, ενηλικιώνεται πρόωρα και μεγαλώνει χωρίς ποτέ να λησμονήσει, μέχρι τα γεράματά του. Η αρρώστια, ένα όνειρο, και μέσω αυτού, μια σειρά αναπάντεχων συναντήσεων με το παρελθόν, θα δώσουν στον γέρο πια Λευτέρη μια δεύτερη ευκαιρία να αναζητήσει απαντήσεις και την κάθαρση που δεν ήρθε στην ώρα της. Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.
Αξιολογήσεις (2)
2 κριτικές για Ο παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους
AΠΟΣΤΟΛΕΣ & ΠΛΗΡΩΜΕΣ
AΠΟΣΤΟΛΕΣ
Τα βιβλία μας αποστέλλονται πανελλαδικά, με courier αλλά και στο εξωτερικό μέσω των ΕΛΤΑ
ΠΛΗΡΩΜΕΣ
- Για παραγγελίες έως 30 ευρώ και πληρωμή με αντικαταβολή τα έξοδα αποστολής είναι 4 ευρώ.
- Για παραγγελίες άνω των 30 ευρώ και πληρωμή με αντικαταβολή τα έξοδα αποστολής είναι ΔΩΡΕΑΝ
- Για παραγγελίες έως 20 ευρώ και πληρωμή με χρεωστική/πιστωτική κάρτα τα έξοδα αποστολής είναι 2 ευρώ
- Για παραγγελίες άνω των 20 ευρώ και πληρωμή με χρεωστική/πιστωτική κάρτα τα έξοδα αποστολής ΔΩΡΕΑΝ
Κωνσταντίνος Βαλής –
«Ο παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους» του Βασίλειου Α. Κυβέλλου είναι ένα μυθιστόρημα του οποίου τα γεγονότα, μέσω της ανάκλησης, καθιστούν άμεση την αφήγηση η οποία με αρωγό την αγωνία καθηλώνουν τον αναγνώστη για το τι πρόκειται να ακολουθήσει.
Η χρήση του εγκιβωτισμού ανάμεσα στη νόσο και την ονειρική φαντασία γίνονται η αφορμή αναπάντεχων συναντήσεων του παρελθόντος οι οποίες αφυπνίζουν συναισθήματα για το χαμό προσφιλών προσώπων, την αναγκαστική φυγή, το παράλογο του πολέμου με αποκορύφωμα την ανακούφιση – δικαίωση- εξιλέωση.
Ο λόγος ζωντανός, εκφραστικός, αβίαστος με ιδιωματικά στοιχεία, σχηματίζουν εύκολα εικόνες που φανερώνουν με αδιαμφισβήτητο τρόπο την καλλιτεχνική έκφραση.
Είναι ένα βιβλίο που εντυπώνεται στον αναγνώστη μετατρέποντάς τον ενεργά μέτοχο της ιστορίας. Η επιτυχία έγκειται στο συνδυασμό συναισθημάτων και προβληματισμών που θα παραμείνουν στο μυαλό του αναγνώστη για καιρό αφότου το τελειώσει.
Μαρία Φράγκου (επιβεβαιωμένος ιδιοκτήτης) –
Η ανάγνωση ενός βιβλίου αποκτά μια διαφορετική διάσταση όταν γνωρίζεις προσωπικά τον συγγραφέα. Είναι μια συνεχής προσπάθεια να αφήσεις στην άκρη την προσωπική σχέση και να σταθείς απέναντι στο έργο μόνο ως αναγνώστης.
Το μυθιστόρημα θίγει πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα χωρίς να επιχειρεί να καθοδηγήσει ή να επιβάλει μια συγκεκριμένη άποψη. Αντίθετα, αφήνει χώρο στον αναγνώστη να προβληματιστεί και να διαμορφώσει τα δικά του συμπεράσματα, κάτι που εκτίμησα ιδιαίτερα.
Η γραφή είναι ζωντανή και συναισθηματική, όμως η πραγματική δύναμη του βιβλίου βρίσκεται στους χαρακτήρες του. Είναι εκείνοι που δίνουν υπόσταση στην ιστορία και είναι αυτοί που μένουν περισσότερο στη μνήμη του αναγνώστη.
Ο Σταυράκας με προβλημάτισε έντονα. Με έκανε να αναρωτηθώ για το πόσοι άνθρωποι σαν εκείνον υπάρχουν γύρω μας και πόσο καθοριστικό ρόλο μπορούν να παίξουν τα βιώματα και η ανατροφή στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός ανθρώπου. Τα λάθη, οι παραλείψεις και οι σιωπές μπορούν να σημαδέψουν μια οικογένεια και να καθορίσουν τη ζωή των μελών της.
Το σπουδαιότερο πρόσωπο του βιβλίου, όμως, είναι ο Λευτέρης. Δεν είναι ο ήρωας που εντυπωσιάζει με τις πράξεις του, αλλά με τα συναισθήματά του. Είναι ένας βαθιά ανθρώπινος χαρακτήρας, που φοβάται, πονά, κουβαλά το βάρος της μνήμης και τις ενοχές του. Το όνειρο λειτουργεί ως ένα πέρασμα στο παρελθόν, το οποίο εξακολουθεί να ζει μέσα του και ζητά να ακουστεί. Η λύτρωση έρχεται όταν βρίσκει τη δύναμη να αντικρίσει κατάματα τις πιο σκοτεινές αναμνήσεις του.
Η φράση του βιβλίου «Μερικοί άνθρωποι δεν είναι πλασμένοι για να γίνουν ήρωες. Όμως οι αληθινοί ήρωες είναι αυτοί που καταφέρνουν να μείνουν στη ζωή τους πραγματικοί άνθρωποι» συμπυκνώνει, κατά τη γνώμη μου, όλη την πορεία του Λευτέρη και αποτελεί το βαθύτερο μήνυμα του μυθιστορήματος. Η μεγαλύτερη νίκη απέναντι στη βία και το μίσος δεν είναι η εκδίκηση, αλλά η διατήρηση της ανθρωπιάς.
Κλείνοντας την τελευταία σελίδα, ένιωσα πως το βιβλίο είχε ήδη καταφέρει να μου γεννήσει σκέψεις και έντονα συναισθήματα. Και αυτό, για μένα, είναι ένα από τα σημαντικότερα γνωρίσματα ενός καλού μυθιστορήματος.
Για μια πρώτη συγγραφική προσπάθεια, θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα αξιόλογη και αφήνει πολλές υποσχέσεις για τη συνέχεια. Συγχαρητήρια στον συγγραφέα.